Facebook Twitter Flickr Vimeo Behance Instagram Issuu

{PL} Instalacja artystyczna – doświadczenie, przeznaczone dla jednej osoby. Aranżacja małego, zaciemnionego pomieszczenia w którym znajdują się: owalny ekran do projekcji (średnica ok. 2m), projektor (ukryty), czujnik ruchu, odległości i kamera (Microsoft Kinect), mikrofon, głośniki, komputer (ukryty), 1 krzesło vis-à-vis ekranu projekcyjnego.
W czasie, kiedy nie ma nikogo w pomieszczeniu, słychać przytłumiony dźwięk tła. Na ekranie, jedynym źródle światła, widać nieczytelny, monochromatyczny obraz złożony z chmury znaków typograficznych. W momencie wejścia widza do wnętrza – zachodzi zmiana. Grafika projekcji nadal składa się z monochromatycznych znaków, ale zawiera rozpoznawalne odbicie widza. Obraz jest edytowany i wyświetlany w czasie rzeczywistym, pochodzi z kamery wycelowanej w widza. Interaktor siada (obecność krzesła – jedynego mebla, ustawionego centralnie, skłania do tego). To wywołuje kolejną zmianę: obraz na ekranie przechodzi w ilustrację niewyraźnej postaci, słychać mowę. Głos opowiada historię zaginionej dziewczyny. Narrator prosi widza o pomoc w odszukaniu jej. Kolejne stadia historii są odkrywane przed widzem tylko wtedy, gdy wypowie odpowiednie słowa (tak / chcę / dobrze itp.). Etapom historii towarzyszą animowane wizualizacje, w spójnej szacie graficznej – obraz złożony z drobnych znaków ASCII (litery, cyfry, znaki typograficzne). Instalacja wykrywa głos i rozpoznaje słowa. Historia jest linearna, ale na koniec narrator daje nam do wyboru dwie możliwości. W finale następuje zwrot: okazuje się, że słowa jednej z postaci wcześniej napotkanych to słowa wypowiedziane przez widza, który brał udział w rozgrywce przed nami. Nasze decyzje wejdą w skład doświadczenia kolejnego użytkownika instalacji.
10.2021